Ook last van hooikoorts
Je bent hier:

Ook last van hooikoorts

Laatst gewijzigd op: 25/04/2019

Deel dit artikel:

Voor zowat 1 Belg op 10 is de lente synoniem van tranende ogen, een verstopte of lopende neus, nies- en hoestbuien. Zij lijden aan hooikoorts.

Hooikoorts is een allergische reactie die wordt veroorzaakt door pollen (stuifmeel) van gras, bomen en allerlei kruidachtige planten die door de wind worden meegevoerd.

Afhankelijk van de pollen waarop iemand allergisch reageert, kan de hooikoortsperiode enkele weken tot enkele maanden duren.

De pollen van bomen zoals berk, eik, haagbeuk, hazelaar en els ontwikkelen zich tussen februari en mei, terwijl graspollen hun piek bereiken tussen mei en juli. Sommige kruidachtige planten (zoals paardenbloem, madelief, weegbree, zuring) verspreiden hun stuifmeelpollen vooral in de zomer en het begin van de herfst.

Klachten

De klachten van hooikoorts lijken erg op een flinke verkoudheid. Ze uiten zich onder meer in:

  • Loopneus
  • Verstopte neus
  • Niesbuien
  • Jeuk
  • Tranende en jeukende ogen
  • Kriebelhoest
  • Benauwdheid
  • Astmaklachten (moeite met ademhalen, piepen of hoesten)
  • Vermoeidheid
  • Concentratieproblemen
  • Slecht slapen
  • Hoofdpijn

Preventie

Indien het vaststaat dat je aan hooikoorts lijdt, dan kan je vooreerst proberen om zo weinig mogelijk in contact te komen met de pollen.

Je kan proberen om bij ongunstige weersomstandigheden (warm, droog en winderig weer) zoveel mogelijk binnen te blijven en ramen en deuren gesloten te houden, zeker op het einde van de namiddag als de pollenconcentraties het hoogst zijn.

Vermijd vooral bossen en weilanden, maai zeker geen gras en ga liever niet kamperen of picknicken in de vrije natuur.

Houd ook het raam van de auto gesloten. En haal geen boeketten met bloeiende planten in huis waarop je mogelijk allergisch zal reageren.

Geneesmiddelen

Bij een eerste aanval van hooikoorts, overleg je best met de arts of en zo ja welke geneesmiddelen je eventueel zou kunnen nemen. Meestal zal een antiallergisch middel, een zogeheten antihistaminicum worden voorgeschreven. De oudere antihistaminica hadden nogal wat bijwerkingen (ondermeer een zeer vervelende slaperigheid), die bij de nieuwere, weliswaar duurdere, producten grotendeels zijn verdwenen.

In sommige omstandigheden, bv. tijdens zwangerschap en borstvoeding, zijn deze producten minder aangewezen. In dat geval kan de arts eventueel een luchtweg verwijdend middel voorschrijven.

In ernstige gevallen en bij jongere mensen kan een hyposensibilisatie worden overwogen. Door het gedurende enkele maanden in steeds hogere dosis inspuiten van de allergenen waarop iemand reageert, probeert men het afweersysteem immuun te maken voor de stuifmeelkorrels.

 

Bron: https://www.gezondheid.be/